De digitale revolutie neemt in haar kielzog een minstens even grote revolutie mee. Voor het eerst in de evolutie kan iedereen openlijk publiceren en algemeen herinnerd worden.

Openbaar schrijven was tot tien jaar geleden voorbehouden aan de Rafiki’s onder ons.

Zij konden hun gedachten vereeuwigen op grotwanden, totems, kleitabletten, papyrusrollen en in boeken. Wij onwetenden moesten het doen met vormen die voor altijd privé bleven: dagboeken, poëziealbums, kattebelletjes en brieven. Of openbaar maar meestal illegaal: graffiti.

Nu met internet kunnen we allemaal onze gedachten openbaren, op Twitter, Facebook, Instagram, sites, LinkedIn en in blogs. En daarmee maken we allemaal kans op een plaatsje in het collectief geheugen (of op z’n minst in de cloud). Dat is een ongekende en spectaculaire ontwikkeling in de menselijke geschiedenis!

Of we daar bij elk schrijfsel even blij mee moeten zijn, weet ik niet. Maar voor mij valt alle non-informatie, elke schrijffout en elke ongefundeerde mening weg tegen de winst dat ieder mens zichzelf publiekelijk kan manifesteren. En evenveel kans maakt op vereeuwiging. Wauw…

Leontine schreef deze blog in opdracht van ICM.

 

 

Bestel nu: Dat klopt!

e-book Dat Klopt!

 

Ga naar boven